请分析这个句子的结构

پادشاهی را شنیدم：我听说有一位国王
末尾省略了کە。
 
به کشتن اسیری اشارت کرد：他示意/下令杀死一个俘虏
به کشتن دادن：杀死
اشارت کردن= اشارە کردن 示意
 
بیچاره در آن حالت نومیدی ملک را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن که گفته‌اند：
可怜的人在毫无希望之时对着国王指责谩骂。俗话说：
نومیدی=ناامیدی 绝望
دشنام=咒骂，谩骂
سقط=غلط指责
 
هر که دست از جان بشوید هر چه در دل دارد بگوید.：人在绝望时会口吐真言。(谚语)
字面意思没看明白，望dariush指点！

古典著作里不加标点符号的情况很多，需要读者凭自己的阅读找到正确的读法，这有点类似于汉语文言文中的“句读”。
萨迪的《گلستان》基本上就是这样的形式，长短不一的几句话不加标点连在一起成一段，讲述一则简单但富有哲理的故事，最后引出一句谚语（很多基本上是萨迪的原创，或者是萨迪从民间语言提炼总结的句子，成为谚语的不胜枚举）。
楼上基本上已经把长句分解成更容易理解的几部分：
پادشاهی را شنیدم به کشتن اسیری اشارت کرد ，这里的کشتن اسیری 也可以单独理解成一个带宾语的动名词结构——“处死俘虏”，那么به ... اشارت کردن 就是“下令做……” 的意思；
بیچاره درآن حالت نومیدی ملک را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن ，“辱骂”、“指责”两个动词照理应该是同样的时态（这里是一般过去时），但用法上略微发生了变化，前者用的是一般过去时（还用到了复合动词的动名词形式），后者则是动名词形式。这可能是古文（或者说波斯语“文言文”）中对形式上的不重复的一种追求变化的用法，在现代文里基本不用。
که گفته اند هر که دست از جان بشوید هر چه در دل دارد بگوید. ，个人觉得把که گفته اند 与后面连起来可能更好一些，表达一种总结性的提示，翻成“俗话说”或者“人云”，都没问题。
最后的这句谚语中，字面意思的话 دست از جان شستن 是指“冒生命危险”（از ... دست شستن 原本就有“放弃”、“拒绝”的意思，跟中文的“洗手不干”异曲同工，这里加了جان，也就是“不要命”吧）。用了هر که...هر چه 的句型，表示“越……越”，直译的话可以翻成：人越是不要命，越是（敢）说出心中的（话）。
我们老祖宗说：人之将死其言也善。看来波斯人跟我们是反着来的……呵呵

你们真厉害